Bazen behin Clousseau izeneko irakasle bat. Ez zeukan oso buru ona, ia-ia laurogei urte zeukan. Berak zazpi ikasleekin egiten zuen lan. Maitane, Judas, Joxean, Arantxa, Bea, Manoli eta Salutadore.
Clousse hasi zen euskaltegian gertatu zitzaion historia bat kontatzen.
Egun normal batean bere 7 ikasleekin zegoen, eta hamar minutu geratzen ziren klasea amaitzeko, zerua beltz-beltza jarri zen eta bat-bartean, burrunba bat eta ohiu batzuk beste klasetik entzun ziren. Korrika asi ziren batzuk era mutil bat zegoen lurrean gauza arraroak egiten. Hurrengo egunean euri asko egiten zuen eta berriro burrunba bat entzun zen. Beste mutil bat geratu zen lurrean, oraingo honetan ere gauzak arraroak egiten. Gauzak oso arraroak gertatzen ziren, Manolik Apocalipsiako biblia Irakurri zuen eta diabrua euskaltegian zegoela esan zuen.
Egun bat pasa ondoren, irakasle bat sartu klasera eta esan zuen: “Berriro pasa da. Berriro pasa da! Clusseau etorri”. Ikasle guztiak bere atzetik joan eta komunean mutil bat zegoen soinu arraroak egiten, atea kizketarekin itxita zegoen. Irakasleak ateratzek esaten zion, ez zuen egiten kasurik eta azkenean zabaldu zuen eta dantzatzen hasi zen. Manolik berriro esan zuen deabruaren seinaleak zirela. Bi egun pasa ondoren, bilera bat egin zuten, denok hasi ziren pentsatzen zer gertatu zen. Diabruaren seinaleak pentsatu zuten...
Bat-batean Manoli sartu zen bileran exorcista batekin, exorcista hau, bere gauzak egiten hasi zen, eta azkenean Cleusseau urduri jartzen hasi eta ospitalera eramatea erabaki zuten. Begiak ireki zituen eta hor zegoen bere emaztea lo egiten bere alboan. Closseau hor zegoela itxaroten, bat-batean bere ikasleak sartu ziren bere gelara esaten ba zekitela zein zen arazoa: Birus bat izan zen eta euskaltegiko guztiak kutsatu egin ziren.
Borja Mouriz